Prediker 2,1-11
- Vierdag: 4-8-2019, 7e van de zomer
- Boek: Prediker
- Perikoop: Prediker 2,1-11
- Vertaler: Leo van den Bogaard
Vertaling
1
Ik zei in mijn hart:
Kom op, laat ik jou1 met vreugde beproeven en geniet van het goede
en zie, ook dit was vluchtigheid.
2
Over lachen zei ik: ‘Dom!’
en over vreugde: ‘Wat doet die ertoe?’
3
Ik bedacht in mijn hart
mijn lichaam te laven met de wijn
– en mijn hart had [samen] met de wijsheid de leiding –
en zotheid te omarmen
totdat ik zou zien
wat goed is voor de mensen om te doen onder de hemel,
het getal van de dagen van hun leven.
4
Mijn werken maakte ik groot:
ik bouwde huizen,
ik plantte wijngaarden.
5
Ik legde
tuinen en parken aan
en plantte daarin allerlei vruchtbomen.
6
7
Ik kocht dienstknechten en slavinnen
en ik had huisslaven3,
ook had ik bezit aan runderen en kleinvee, talrijker
dan allen die vóór mij in Jeruzalem waren.
8
9
En ik werd groter en vermeerderde
meer dan ieder die vóór mij was in Jeruzalem,
toch hield mijn wijsheid stand.
10
En al wat mijn ogen vroegen
ontzegde ik hun niet,
ik onthield mijn hart geen enkele vreugde.
Ja, mijn hart verheugde zich over al mijn gezwoeg
en dit was mijn deel van al mijn gezwoeg.
11
Toen wendde ik mij naar al mijn werken die mijn handen verricht hadden
en naar het gezwoeg waarmee ik mij al werkend afgezwoegd had,
maar zie: alles is vluchtigheid en najagen van wind:
en er is geen winst onder de zon.
Noten
- De Prediker spreekt hier tot zijn hart, d.w.z. zichzelf.↩︎
- Lett.: ‘een opschietend bos van bomen’.↩︎
- Hebr.: ~bene-bajit~, (‘zonen van [het] huis’), vgl. Gen. 15:3: in het huis geboren slaven, met eigen rechten.↩︎
- Lett.: ‘en een vermogen van koningen’. Dit is voor tweeërlei uitleg vatbaar: in de eerste plaats dat de Prediker vier dingen verzameld had: zilver, goud, vermogen van koningen en districten. In de tweede plaats zou het ‘en (een vermogen …)’ kunnen worden opgevat als ‘en wel’ ‘te weten’ of ‘namelijk’. Dan zou de Prediker drie dingen verzameld hebben: (een koningsvermogen aan) zilver en goud en districten.↩︎
- Hebr.: ~sjida we-sjidot~; de vertaling is onzeker. Het woord ~sjida~ komt alleen hier in de Bijbel voor.↩︎